บทที่ 42 หัวใจกลับยิ่งเต้นแรงขึ้นทุกขณะ

ฉางซีหยิบกระจกสวรรค์ขึ้นมาในมือ ก่อนเอ่ยถามเสียงต่ำ

“หากข้าเดาไม่ผิด ดอกบัวนิพพานไม่อาจเด็ดได้ทันที ต้องยอมรับข้าเป็นเจ้าของก่อน ใช่หรือไม่”

“ใช่ หากเจ้าฝืนเด็ดก่อนที่ดอกบัวสวรรค์จะยอมรับ ดอกจะเหี่ยวเฉาและไร้ค่า ไม่อาจใช้งานได้อีก” กระจกสวรรค์ตอบ

ฉางซีขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอย่างหนัก

หากยามนี้นางชิงใช้ปิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ